عمومی

آوارگی اقلیمی – اخبار ایران من

استان تهران با بیش از 13.5 میلیون نفر جمعیت بزرگترین استان ایران است و 30 درصد صنایع، 36 درصد صنایع بزرگ، 40 درصد بازار مصرف جهانی، 40 درصد صنایع غذایی و 20 را به خود اختصاص داده است. درصد جمعیت کشور.. مرکز آمار ایران در اولین روز خرداد 1401 اعلام کرد که تهران با 9 میلیون نفر، مشهد با 3.6 میلیون نفر و اصفهان با 2.2 میلیون نفر پرجمعیت ترین شهرهای ایران در سال 1400 هستند. تخمین زده می شود که حداقل جمعیت این سه شهر به ترتیب دو میلیون، 500 و 300 هزار نفر است. از سوی دیگر، سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان تهران در آنلاین 1400 اعلام کرد که 31 درصد از جمعیت تهران در سکونتگاه های غیررسمی، حاشیه شهرها و مسکن های «نامناسب» زندگی می کنند. به عبارت دیگر بیش از 4 میلیون نفر از مردم استان تهران در مناطق غیررسمی، غیررسمی و بیکار زندگی می کنند.

انزوا با فقر همراه است. علت اصلی مهاجرت خشکسالی، کمبود آب و از بین رفتن فرصت های شغلی در روستاها و مهاجرت افراد شاغل در روستاها است که با کاهش کیفیت زندگی و رفاه این قشر انگیزه قوی برای مهاجرت ایجاد می کند. جوامع آنها خانه حاشیه نشینی به دلیل ایجاد فقر و گسترش آن و نزدیکی نابرابری به مناطق شهری می تواند منجر به گسترش ناامنی شهری شود و می تواند تهدیدی جدی برای ثبات و وحدت جوامع روستایی به حساب آید.

فقر یک متغیر مهم مرتبط با آسیب پذیری است، زیرا افراد فقیر و بی زمین مجبور می شوند در مناطق آسیب پذیر (مانند زاغه ها یا سکونتگاه های غیررسمی) ساکن شوند تا به مراکز اقتصادی دارای شغل، مدارس خوب و امکانات بهداشتی نزدیک تر باشند. اطلاع رسانی به فقرا در مورد خطرات (مانند سیل یا رانش زمین) کافی نیست، زیرا آنها با چالش جدی روزانه برای کسب درآمد و دسترسی به مراقبت های بهداشتی و آموزش مقرون به صرفه روبرو هستند. با افزایش تعداد افرادی که در مناطق روستایی زندگی می کنند، هر فاجعه ای می تواند صدها خانواده فقیر را به طور همزمان تحت تاثیر قرار دهد و منجر به فاجعه شود، یا از طریق مرگ یا اختلال اقتصادی، یا هر دو.

با افزایش دمای سطح زمین، خشکسالی ها بیشتر می شود و افزایش قدرت طوفان ها که خشکسالی زیاد در سال های اخیر منجر به طوفان می شود. تغییرات آب و هوایی جهانی خطرات آب و هوایی و بلایای آب و هوایی را افزایش می دهد. افزایش دمای هوا و آب منجر به بالا آمدن سطح دریا، طوفان و طوفان، خشکسالی شدید و طولانی مدت و فصول آتش سوزی، باران های شدید و سیل می شود. در این مورد، شواهد بسیار زیاد و عواقب ویرانگر است.

برنامه محیط زیست سازمان ملل تخمین می زند که تغییرات آب و هوایی و کاهش آن تا سال 2030 سالانه بین 140 تا 300 میلیارد دلار برای کشورهای در حال توسعه هزینه خواهد داشت. در مارس 2019، طوفان آیدا بیش از 1000 نفر را در زیمبابوه، مالاوی و موزامبیک در جنوب آفریقا و میلیون ها نفر را کشت. بدون غذا یا مایحتاج اولیه خانه های خود را ترک کردند. سیل های مرگبار خانه ها را نیز فرا گرفت و زمین ها، محصولات کشاورزی و زیرساخت ها را ویران کرد. طوفان کنت کمتر از شش هفته بعد وارد شمال موزامبیک شد و مناطق ویرانگر را که از زمان داده‌های ماهواره‌ای هیچ طوفان دیگری مانند هیچ طوفان دیگری نداشت.

شروع سال 2020 استرالیا را در بدترین فصل آتش سوزی خود قرار می دهد. پس از یک سال گرم ثبت شده که زمین را بسیار خشک کرد. این آتش سوزی بیش از 10 میلیون هکتار، حداقل 28 کشته، کل روستاها را ویران کرد، خانه های هزاران خانواده را ویران کرد و ده ها هزار نفر را از استنشاق دود رنج برد. بیش از یک میلیارد حیوان کشته شده اند و برخی از گونه ها و گونه ها دیگر زنده نخواهند بود.

بلایای شدید آب و هوایی بر همه کشورها چه فقیر و چه غنی تأثیر می گذارد. اما از آنجایی که ما با آینده ای با خطرات روزافزون روبرو هستیم، مهم است که با واقعیت افرادی که تحت تأثیر تغییرات آب و هوایی قرار گرفته اند روبرو شویم. این ناعادلانه است: کسانی که در فقر زندگی می کنند بیشترین آسیب را از تغییرات آب و هوایی خواهند دید، حتی اگر کمترین مسئولیت این مشکل را بر عهده داشته باشند.

تغییرات آب و هوایی مردم را از خانه هایشان بیرون می کند، فقر را برای فقرا افزایش می دهد و گرسنگی را افزایش می دهد. احتمال فرار مردم کشورهای فقیر به دلیل آب و هوای بد چهار برابر بیشتر از مردم کشورهای ثروتمند است. جهان در رقابتی با زمان برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و کمک به آسیب پذیرترین افراد برای کنار آمدن با چالش هایی که امروز با آن روبرو هستند و رشد در سال های آتی است.

این نوع گرما منجر به گرمای شدید شده است. تغییرات اقلیمی به افزایش و افزایش اثرات رویدادهای گرمای شدید، با امواج گرمای طولانی‌تر، روزهای گرم‌تر و دماهای بالاتر از آنچه که ثبت شده است، ادامه خواهد یافت. افزایش خطر سیل به دلیل احتمال افزایش شدت حوادث کوتاه مدت بارندگی است، به ویژه در مناطق روستایی که رطوبت خاک جذب نمی شود – و در برخی موارد اصلاً جذب نمی شود – و تقریباً تمام باران ها به آب تبدیل شده است. وقتی این موضوع با بالا آمدن آب دریا، و افزایش بارندگی‌های شدید همراه شود، نشان می‌دهد که در آینده احتمال وقوع سیلاب در بسیاری از مناطق از نظر فراوانی و بزرگی افزایش خواهد یافت.

*منتشر شده در روزنامه پیام ما. شماره 2414 10 نوامبر 1401

6565

دکمه بازگشت به بالا