عمومی

سیل و سوالی از مدیران کشور

این سوال بسیار مهم است و پاسخ آن بسیار مهم است. چرا ما سیل را تجربه می کنیم، آب و هوا و آب و هوا را می دانیم، تاریخچه و مکان هایی که در آن اتفاق افتاده را می دانیم، نجوم معتبری داریم، مناطق سیل خیز و آمار دقیق خاک و رطوبت و غیره را می شناسیم. مهم، ناگهان مدیران ملی شوکه شدند و ضعیف و ضعیف داوطلب شدند؟! اگر این جور مسائل در این مملکت حل نشود، ما برای همیشه گرفتار می شویم!

ضرب المثلی در بین کارشناسان ارشد سازمان ملل وجود دارد که می گوید کشورهایی که در بلایای طبیعی شرکت نمی کنند با بلای بعدی همیشه به جای اصلی خود باز می گردند و توسعه برای آنها اتفاق نمی افتد!

خیلی خوبه که میگیم موشک داریم ولی به مشکلات این دنیا گیر کردیم! خیلی بد و توهین آمیز است! وقتی اتفاق می افتد همیشه دنبال قاتل و جنایتکار و شرور می گردیم و اخیراً مرسوم شده که چند نفر را تحت عنوان کمیته حقیقت یاب به عنوان کارشناس تعیین می کنند و بعد نتیجه نمی گیریم. از کمیته یا اگر پذیرفته شد آن را بدهیم!

خلاصه گزارش کمیته سیل قبلی به کلاس اول دبستان نرسید؟ کمیته های پلاسکو به عنوان یک فرد عادی می خواهم بگویم نیم ریال از نظر فنی لازم نبود؟ گزارش های متروپل از نظر فنی شبیه سمینار دانشجویان کارشناسی است و از نظر بررسی قوانین و تخلفات اگر نه بیشتر، تکراری بود! چرا مسائل را یکبار برای همیشه حل نکنیم تا رئیس جمهور، مجلس، دادگاه ها را درگیر یک موضوع ساده مثل سیل نکنیم؟ انرژی جهان با این همه مشکل و چیزهای مهم به کجا می رسد که باید به آنها فکر کرد!

یادم می آید سال ها پیش در سمیناری مدیریت مشکلات و مشکلات که توسط یونسکو در ژاپن برگزار شد، کشورهای فقیر و سیل زده جهان سیستم های ساده، ارزان و خلاقانه خود را معرفی کردند که بسیار جالب بود. واقعاً یادم نیست فیلیپین بود یا بنگلادش که با گذاشتن زنگ در سطوح مختلف در خیابان ها به مردم خود هشدار سریع داد! به من اعتماد کنید، جواب خیلی چیزها صدها سال پیش در دنیا اتفاق افتاده و تمام شده است. به خدا دلم می سوزد و حیف که با این همه نمی توانیم از سیل جان سالم به در ببریم!

برای من بسیار تعجب آور است پارسال اردیبهشت 1400 قبل از بارندگی پارسال این پست را در گروه نخبگان اخبار ایران من نوشتم: هشدار سیل به مردم نمی رسد!

یک سال و چند ماه از آن ماجرا تا امروز می گذرد! این معضل را می توان به فرصت تبدیل کرد، هر دقیقه تلفات جانی و خسارات سنگین اقتصادی به آن اضافه می شود! آیا این بدان معناست که ما تا این حد پیش رفته ایم؟ 50 سال پیش یادم می‌آید که تانک‌ها کنار کانال که خطر آبگرفتگی بود یکی پس از دیگری از دو طرف پارک می‌کردند تا سیل مردم را نابود نکند، یعنی ما هم این چیزها را فراموش کرده‌ایم!

چه سودی که امروز پس از واقعه امامزاده داود و موارد مشابه، وزیر کشور، استاندار و شهردار با مشکل مواجه شدند! این مشکل باید پارسال مدیریت می شد! این جلسه برای نجات مردم است!

سیل و سوال از مدیران کشور

من به عنوان مدرس مدیریت بحران در دانشگاه می خواهم بدانم این دو ارشد بعد از این همه اتفاق و مشکل چه ارتباطی برقرار می کنند!؟

سیل و سوال از مدیران کشور

* استاد نمونه کشور در مهندسی سازه، زلزله و مدیریت بحران، بنیانگذار مقاوم سازی و مدیریت بحران در ایران و مؤسس انجمن زبدگان شهر در کشور.

دکمه بازگشت به بالا