عمومی

گفتا ز که نالیم؛ به بهانه 22 بهمن

تغییر ما در تاریخ بی نظیر بود. در حال حاضر در مورد اینکه چطور شد صحبت نمی کنم. اما این واقعیتی است که اتفاق افتاده است و عظمت آن را دوست و دشمن از اقشار مختلف تأیید می‌کند و برخی با انگیزه‌های سیاسی آن را پنهان می‌کنند. ایران اکنون در بسیاری از نقاط جهان یافت می شود. ما هم به شدت مجروح شدیم. اما اگر نتوانسته ایم به درستی از آنها استفاده کنیم، این نقطه ضعف ماست. به خودمان برگردیم و برای عشق و مسئولیت با یکدیگر دست بدهیم و راه رفتن خود را آسیب شناسی کنیم و با قاطعیت از یکدیگر حمایت کنیم.

سفر رئیس جمهور به مسکو یک نقطه عطف بود، هرچند بحث هایی در مورد نشستن بر سر میز مذاکره و ظاهر او وجود داشت. اتحاد سه کشور چین، روسیه و ایران بسیار مهم بود. یک توافق 25 ساله با چین یا یک توافق 20 ساله با روسیه ضروری است. پیمان های شانگهای و اوراسیا را به آنها اضافه کنید. همه اینها قدرت سیاست خارجی ایران را نشان می دهد.

عده ای هستند که همه چیز را اشتباه می بینند و هر کاری را که دولت انجام می دهد نقد می کنند. برخی از همه دولت ها انتقاد می کنند و اصلاً به جمهوری اسلامی اعتقاد ندارند، اما برخی دیگر با حکومت خاصی مشکل دارند. اگر دولت مطابق میل آنها باشد، اشتباهات خود را توجیه می کنند. بنابراین در حالی که برخی نگران افتادن ایران در دام شرق هستند که در برخی مواقع منطقی به نظر می رسد، اما نباید در نظر گرفت که اگر در دام غرب بیفتیم، امن و موثر است. من وارد این بحث نمی شوم. آنچه بیش از همه اهمیت دارد حقوق و اختیارات کشور است که همه علاقمندان به تنوع باید در نظر داشته باشند و برای آن تلاش کنند. دولت بسیار مهم است.

ظاهر این ماجرا نشان می دهد که کارها از بیرون شروع شده است، اما جای کار زیاد است. اگر پیروز نشویم، پیروز نمی شویم.

وقتی به میزان ارز با همسایه روسی خود نگاه می کنیم و به قلمرو کوچک خود نگاه می کنیم و این که بدترین مرز ایران است، باید بسیار ناراحت شویم و بگوییم این به ما بستگی دارد. یا هر چیزی که مربوط به دوران تغییر شکل ماست.

ما باید میزان استفاده و ظرفیت را افزایش دهیم تا چین و روسیه از درخواست ما و همچنین توانایی ما در دریافت و انتقال فناوری شگفت زده شوند. ما باید فوراً این توانایی را نشان دهیم. دانشگاه ها و صنایع باید حرکت کنند و از این فرصت برای تغییر آموزش و مهارت برای مردم عادی استفاده کنند. من در مورد تحول آموزش و پرورش و اهمیت آن نوشته ام. اگر این کار را نکنیم شروع به کار می کنند و ما باید مراقب ضعف خود باشیم. اگرچه در برخی زمینه ها چالش هایی وجود دارد، اما در بسیاری از حوزه های دیگر نشان داده ایم که نیستیم. چرا منابع کشاورزی کشور احیا می شود؟ چرا نباید نظم مشخصی داشته باشیم، اطلاعات دقیقی نداشته باشیم و نظم واحدی در داخل و خارج نداشته باشیم، حتی اگر صحبت از آمار و اطلاعات با یک پنجره و… باشد. تحریم‌های آمریکا علیه ما شدیدتر از اعمال نادرست، گستاخی ما یا تحمیل وارثان بوده است.

ما هنوز اولین کسانی هستیم که از انرژی خانگی، آب، نفت و خیلی چیزهای دیگر استفاده می کنیم. چقدر ناراحت کننده است که صنعت ما به دلیل استفاده بی رویه از گاز خانگی میلیاردها دلار ضرر می کند و ما نمی توانیم تصمیمات درستی بگیریم. بدون حفاظت از محیط زیست که تخطی از تاریخ بوده است، دست دیگران را در انتظار و شکایت بسته ایم. دولت ها تنها کشوری نبوده اند که چنین رفتاری را انجام داده اند. که مردم با دین پادشاهان خود مخالفند.

دولت باید این کار را بکند اما بدون کمک ملی چه کاری می تواند انجام دهد؟ رئیس جمهور کنونی حتی در انتخابات یا سایر سمت های مسئولیت پذیری نشان داده است. اینکه بلافاصله بعد از سفر پرمشغله به کرمان به کرمان می رود، نشان از علاقه او به کار و دلسوزی و تمام مصائب کشور دارد. اگر اعضای دولت بتوانند دنبال کنند، نکته بسیار دلگرم کننده ای است.

توقع اینکه چین و روسیه یا دیگر کشورهای منطقه به فکر کشورشان نباشند، فکری بی اساس است و اگر فکر کنند کشورشان را رها خواهند کرد. اما اگر نتوانیم از این استفاده کنیم، ناتوان هستیم.

ملت نیز باید قدرت خود را افزایش دهد. شرکت های تجاری را تشویق کنید، کسب و کار را راه اندازی کنید اما هرج و مرج ایجاد نکنید، شرکت ها و کنسرسیوم های بزرگ ایجاد کنید و قیمت ها را کنترل کنید. رقابت باید از داخل عوض شود و برای رقابت با کشورهای خارجی و جلوگیری از تقلب و تضعیف کشور با یکدیگر مبارزه کنند و بیشتر از همه در دست دولت است.

دولت باید با جنایتکارانی که وجهه کشور را در نظر سایر کشورها، چه در صنعت، چه کشاورزی و اشتغال، خدشه دار می کنند، به ویژه مسئولان سنگ اندازی که کمتر یا کمتر از پرونده های داخلی با احتیاط عمل می کنند، برخورد کند.

غفلت از این اتهامات به طرف های متحد از چین، روسیه و سایر کشورها اجازه می دهد تا کار خود را انجام دهند و آنچه برای ما باقی می ماند این است که به عقب برگردیم و ببازیم و مسئولیت دیگران را بر عهده بگیریم.

اگر نمی‌خواهیم چین و روسیه بر ما حکومت کنند و اراده خود را بر ما تحمیل کنند، اگر نمی‌خواهیم کارمندان آنها به نام مهندسان متخصصان ما را کنترل کنند، باید خودسازی را در نظر بگیریم، اگر می‌خواهیم خودمان را کنترل کنیم. کار به عنوان نماینده عمل کنید اگر نخواهیم نمک خود را با قیمت کمتر به آنها بدهیم تا با قیمت بالاتر به دست ما برگرداند و کارشناسان ما فقط ناظر باشند یا خدای ناکرده اسکورت شوند. فساد، و باید داخلی باشد از تغییرات تکنولوژیک استفاده نکنید، اکنون زمان اقدام است. و اگر بخواهیم در همکاری های اقتصادی قدرت مذاکره برای صلاح کشور را داشته باشیم باید از خود شروع کنیم و قدرت خود را افزایش دهیم.

ما باید خجالت بکشیم که فقط پول بیاوریم و منعطف باشیم، مثل جارو کردن زیر دریا، و به همین بسنده کنیم و نتوانیم آزادی قومی را از بین ببریم. پس باید خودمان را تقویت کنیم نه اینکه با هم رقابت کنیم و بجنگیم، بلکه هم افزایی داشته باشیم و یکی باشیم و ….

مخالفان، نه آنهایی که مدام آیه سرخوردگی را می خوانند، راه را نشان دهند، نه اینکه بگویند گم شده و همه چیز تمام است و دولت به نفعش گوش کند.

از چین بیاموزید و قدرت بگیرید، از روسیه قبل از پوتین و سقوط اتحاد جماهیر شوروی بیاموزید که چگونه به وجود آمد و به یک قدرت بزرگ تبدیل شد. 22 بهمن بر همگان مبارک باد.

دکمه بازگشت به بالا