مردم و اجتماع

مهم‌ترین اصول اخلاقی برای معلمان

امروزه بیشتر اوقات ما در مورد تنوع زیستی صحبت می کنیم. یکی از این علوم علم اخلاق است. این دانش بر اساس آموزش اخلاق و اخلاق یک فرد و همچنین بر اقتصاد و آموزش عالی است. اگرچه این شناخت می تواند تأثیرات بسیاری بر زندگی فردی و موقعیت اجتماعی بگذارد، اما آن طور که باید باشد و شاید پاسخی داده نشده است.

به گزارش اخبار ایران من، مقایسه وضعیت صنعت در همه عرصه‌های معرفتی و اجتماعی، نحوه عملکرد کارشناسان اخلاق در ایران باستان و نحوه کارکرد آنها در آموزه‌های اسلامی و نحوه عملکرد آنها در توسعه اسلامی، دردسرساز است. این که ما اخلاق نیکو را پرورش می دهیم، وقتی فرهنگ و مذهب این کشور میراث غنی از میراث غنی خود در این زمینه دارد، وظایفی مانند شأن سابق خود نداریم.

توسعه نیافتگی اخلاق حرفه ای در مشاغل و سازمان ها و توسعه نیافتگی آن به عنوان دانش، جنبه های بسیاری دارد که یکی از آنها عدم اشتغال در حوزه اخلاق و به ویژه اخلاق حرفه ای است.

محمدرضا حشمتی، معلم و متخصص دانشگاهی در اولین شماره مجله رشد معلم از 40 شماره اول نوشت: باور کنند. .

در حالی که به نظر می رسد مفهوم اخلاق حرفه ای به متخصصانی مانند پزشکان، وکلا، حسابداران و غیره محدود می شود، اما در طول تاریخ، همه مشاغلی که ایجاد شده و موفق بوده اند، دارای اخلاق و اخلاق کاری هستند. یکی از کارهایی که در طول تاریخ مورد استفاده قرار گرفته است، حرفه معلمی است.

در طول تاریخ، انبیا و اولیا نه تنها بر اخلاق حکومت می کردند، بلکه به عنوان معلم همه انسان ها، خود را وقف فضیلت کرده اند. معلمان نیز برای ایفای نقش خود که در حوزه اخلاق است، وظایف ویژه ای در جامعه دارند.

تسهیل گر نقش بسیار مهمی در گروه و در تربیت نسل ها دارد. بنابراین، واکنش آنها به موقعیت های مختلف می تواند مثبت و موثر باشد. این کارکرد مهم در گروه های اجتماعی، مانند بسیاری از مشاغل، باید با ماهیت کار خود به خوبی آشنا باشد تا نحوه انجام کارهای مختلف و اغلب تضادها را بداند و بتواند مشکلات مربوط به کار خود را حل کند.

سند برنامه درسی ملی معلم آن را اینگونه توصیف می کند:

1. در سیره انبیا و ائمه (ع) برای حواریون نمونه های موثق و بصیر وجود دارد.

4. با شناخت و توسعه مهارت های موجود دانش آموزان و ایجاد فرصت های آموزشی و آموزشی، فرصتی برای درک و ایجاد انگیزه در آنها برای تغییر مستمر فراهم می کند.

3. پایه و اساس رشد فکری، ایمان، علم، عمل و اخلاق را برای دانش آموزان می گذارد.

4. راهنمای فرآیند یاددهی-یادگیری است.

5. ایجاد فرصت های آموزشی، استقرار، اجرا، اجرا و ارزشیابی یادگیری در کلاس را بر عهده دارد.

6. عالم و محقق است.

همانطور که در بند اول ذکر شد، معلم الگوی دانش آموز است. در این میان توصیه حضرت علی (ع) بسیار آموزنده است: «در اعمالش محترم باشد و تعلیم دهندگان و تربیت کنندگان باید از کسانی که فقط تعلیم و تربیت می کنند تسلیم تر باشند. (نهج البلاغه حکمت 73).

با توجه به آنچه گفته شد، معلمان هم باید الگو باشند! این کار سختی است. بر اساس فرمایش امام علی (ع) و آیه پنجم که ذکر شد، راهنمایی و راهنمایی معلم زمانی امکان پذیر است که روشن بیندیشد و عمل کند و افکار خود را بیان کند. از سوی دیگر، سند برنامه درسی ملی، دانشجو آنها به صورت زیر شروع می کنند:

1. امانت الهی است و دارای کرامت انسانی است.

4. الوهیت در او ساکن است و پتانسیل رشد و واقعی شدن را دارد.

3. همیشه سر جای خود هستند و می توانند با تصمیم گیری خوب درک کنند و به سمت بهبود حرکت کنند.

4. توانایی انتخاب، تصمیم گیری و اعمال خویشتن داری را دارند و قادر به تعامل با محیط یادگیری هستند و محیط نامناسب و مطیع ندارند.

5. شور و انگیزه ای دارند که نقش مهمی در آموزش و یادگیری دارد.

6. نقش محوری در یاددهی-یادگیری و آموزش و پرورش مهارت های خود دارد.

7. دارای انواع توانایی ها، تجربیات، توانایی ها و مهارت هاست.

مثال معلم از یک سو و راهنمایی و رهبری او از سوی دیگر و همچنین ویژگی های منحصر به فرد دانش آموز از این نظر مهم است که ما به عنوان معلم چه ارزش هایی باید داشته باشیم. نقش ما به عنوان مربیان در نویسندگی ماورایی و هموار کردن راه برای رشد مبتنی بر تخیل.

مهمترین اصول اخلاق برای معلمان

1. گفتار و کردار معلم در هم تنیده است. معلم هر کاری که می گوید درست است انجام می دهد. به قول ضرب المثل، واعظ نافرمان نیست. اگر معلم اینگونه نباشد، این سردرگمی را ارزشمند می کند.

4. معلم در مخالفت با اعتقادات خود صحبت نمی کند. سخنان معلم باید بر اساس نظر او باشد. گاهی ممکن است نیاز به سکوت باشد. چون وقتی معلمان از من پرسیدند جوابی نداشتم، نظرم این است که نمی دانم! اما وقتی شروع به پاسخ دادن به آنها می کنم، کارهایی را انجام می دهم که واقعاً به آنها اعتقاد ندارم.

3. هدف معلم یادگیری است نه چیز دیگری. هدف کاری است که برای رسیدن به آن انجام می دهم. چه به آن هدف برسم یا نه.

4. معلم لاف نمی زند. یک معلم باید مراقب باشد که از این که دیگران شاگرد او هستند هیجان زده نشود! این تفاوت ایجاد می کند. معلم باید مواظب باشد به آنچه می داند لاف نزند. معلم باید مراقب باشد که وقتی در بحث با دانش آموزان پیروز می شود و به طور نمادین پیروز می شود، بدنش آثار موفقیت را نشان ندهد; زیرا اگر این اتفاق بیفتد، دانش آموز این تصور را خواهد داشت که واقعیت مهم نیست، بلکه برنده است.

در عوض، اگر معلم نتواند در گفتگو شرکت کند، می‌خواهد اهمیت بحث را تصدیق کند! چرا که او با کمک شاگردانش به ارتفاعات جدیدی رسیده است. تمام تلاش ما باید برای یافتن حقیقت باشد.

5. معلم باید همواره نقاط ضعف دانش آموزان در دانش (علم و تجربه) و مهارت (درک و استدلال) را در نظر داشته باشد و معتقد باشد که من از دانش آموزان مهارت و دانش بیشتری دارم، بنابراین باید همدلی خود را افزایش دهم. یک بار دیگر، زبان بدن مهم است.

به عبارت دیگر، معلم باید ظاهر، منش و گفتار خود را توصیف کند: من از عدم دانش و مهارت شما رنج می برم و تمام تلاشم این است که شما را به بالاترین سطح دانش و مهارت برسانم. مجری باید ترس دانش آموزان ناآگاه را کاهش دهد و از آنها حمایت روانی و اجتماعی کند تا محیط یادگیری بهتری را فراهم کند. معلم نباید به متهم به عنوان قاضی نگاه کند. رفتار یک معلم نباید مانند رفتار یک سرپرست و یک کارمند در بخش باشد.

6. مجری باید با همه دانش آموزان منصفانه رفتار کند و سعی کند در ظاهر، توجه، پذیرش، تشویق، اظهار نظر و صحبت بی طرف باشد.

7. مجری باید نقش گروه را بپذیرد و بپذیرد. مجری باید این را باور کند و بگوید که اگر یکی از شما موضوع را کاملاً متوجه نشد، مشکل ماست. من معلم هستم و شما در کلاس هستید. گاهی اوقات رفتار ما (دانش آموز) باعث اضطراب می شود. اگر همه چیز در کلاس خوب پیش نمی رود، من اشتباه می کنم و شما هم همینطور.

8. معلم باید مراقب باشد که آنچه را که در مورد خود یا دیگران نمی پسندد دوست نداشته باشد. در این صورت سعی می کنیم خود را در جای دیگری قرار دهیم. به عبارت دیگر، مشکلاتی را که تحمل نمی کنید به ارمغان نیاورید!

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا