مردم و اجتماع

نمی‌توان با زبان دهه ۶۰ با نوجوانان صحبت کرد

یک کارشناس تربیتی و روانشناس دلایل آسیب نرسیدن جوانان در ناآرامی های اخیر را بیان کرد و گفت: باید این جوانان را مطابق میل آنها بپذیریم.

عباس فرجی در گفت وگو با اخبار ایران منبا تشریح اولین سخنانی که پنج سال پیش مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران گزارشی از آسیب به فرهنگ مدارس را به اعضای شورای شهر ارائه کرد که حاوی اطلاعات ارزشمندی بود و گفت: اگر گزارش می شد. مورد توجه قرار گرفته است. که بدون شک امروز این اتفاقات را تجربه نمی کردیم و یا آسیب های ناشی از آن بسیار کمتر بود.

وی افزود: در بخشی دیگر از گزارش، خطرناک ترین رفتار در بین پسران سال اول متوسطه 19.7 درصد و شدیدترین خشم در بین دختران 19.6 درصد گزارش شده است. در ادامه این گزارش گفته می شود حدود 66 درصد دانش آموزان در پاسخ به این سوال که در صورت بروز مشکل چه کسی می تواند به شما کمک کند و راهنمایی کجاست، دوستان خود را به خانواده یا مدرسه ترجیح می دهند. او گفت دوستان ما جایی هستند که ما در آن مشاوره می دهیم.

تفاوت تعداد مقامات دولتی پول زیادی را برای کشور به ارمغان می آورد

این کارشناس و کارشناس آموزشی گفت: در این قسمت از گزارش آمده است که پرخاشگری در بین دختران نوجوان و رفتارهای خطرناک در پسران افزایش یافته است که اگر به درستی مدیریت نشود ممکن است مشکلاتی را ایجاد کند و هر چه بخواهند. : سوالی که در اینجا مطرح شده این است که یکی از مدیران امور جوانان که به این گزارش پاسخ داده کیست؟ آیا شورای شهر تهران تحت تاثیر این ارقام قرار گرفته است؟ یا خود مطالعه که این آمار را تولید کرده است؟ برنامه ریزان به این آمار توجه کردند یا مدیریت؟ منظور من از طرح این سوال این است که مدیریت کلان با آمار بیگانه است و معمولا آمار را جدی نمی گیرند، در حالی که آمار وضعیت را به خوبی به ما نشان داد. این تفاوت در تعداد مقامات دولتی پول زیادی برای کشور به همراه دارد.

در مورد آن بخوانید:


نرخ 19 درصد رفتار خشونت آمیز در بین پسران دبیرستانی و خشم بالا در دانش آموزان دختر


میزان بالای «خشونت» و «رفتار خطرناک» در بین دانش آموزان

فرجی همچنین گفت که من معتقدم مردم حق دارند از مدیران بپرسند به خاطر عصبانیت هایی که در بین دختران کشور ما زیاد شده است و این چه مشکلی است؟ وی گفت: بعد از گذشت پنج سال از انتشار این ارقام، مسئولان دولتی برای پایان دادن به این خشم که امروز سعی دارند دختر و پسر را به آرامش دعوت کنند، چه کار کردند؟ رهبران جهان از چه ابزارهایی برای تشویق دانش آموزان به آرامش استفاده می کنند؟

این کارشناس و روانشناس افزود: به عنوان یک مشاور و روانشناس باید بگویم که در عین حال معتقدم این عدد نشان دهنده زوال فرهنگ مدرسه است، در عین حال دلایلی بر صحت این عدد ارائه شد. بیش از 40 درصد معتقدم جوانان جزو حساب ما نیستند، بلکه مدیرانی هستند که به موقع آماده نشدند. در واقع بچه های کشور ما فریب نخوردند، بلکه مسئولان مربوطه بودند که به آن توجه نکردند و باید پاسخگو باشند.

فرجی گفت: عصبانیتی که پنج سال پیش در دختران کشورمان پیدا شد باید از دو طریق رها شود. چه در داخل آنها ریخته شود چه بیرون، گفت: اگر این عصبانیت وارد دخترانمان شود، با موج عظیم استرس مواجه می شویم که به صورت خودکشی و… ظاهر می شود و قبلا هم شاهد آن بوده ایم. اگر این عصبانیت بیرون بیاید، شاهد این فریادی هستیم که اکنون می شنویم. بنابراین جای تعجب نیست که کودکان به دلیل اینکه می خواهند از افسردگی فرار کنند گریه می کنند.

وی افزود: اما نیمه پنهان این آمار این بود که 66 درصد دانش آموزان محل مشاوره خود را نه مدرسه یا خانواده، بلکه دوستان می دانند. می دانیم که این گروه می تواند واقعی یا مجازی باشد. از میان متولیان آموزش و پرورش کشور یا متولیان جوانان چه کسانی می توانند این رایزنی را باز کنند؟

نمی توان با دانش آموز دهه 80 با زبان دهه 60 صحبت کرد

این کارشناس و روانشناس با بیان اینکه طبیعی است که مشاوران آموزش و پرورش در کشور ما از سوی دانش آموزان سوال نمی پرسند، دانش آموزان از آنها خبری نمی شنوند، گفت: باید مشخص شود که مسئولان آموزش و پرورش بسیار عقب هستند. دانش آموزان از نظر سواد در بخش دیجیتال و کرونا به وضوح به ما نشان داد که بچه ها بسیار جلوتر از معلمان خود هستند و آنها 100 برابر بیشتر از افسران آموزش می دانند چگونه دیجیتال بخوانند. در برخی زمینه ها، فکر می کنم بچه ها باهوش تر از والدین و مدیران هستند.

فرجی افزود: این تفاوت به این معناست که ما برای ارتباط با دانش آموزان زبان خود را از دست داده ایم و نمی توانیم با آنها ارتباط برقرار کنیم. ما محل بحث بچه ها هستیم و این را می توان از هرکسی که دانش آموز دهه 80 دارد پرسید. هیچ راهی برای صحبت با این بچه ها به زبان دهه 60 وجود ندارد.

وی با اشاره به اینکه متأسفانه مدیران آموزش و پرورش کشورمان اصرار دارند که با جوانان امروز به زبان دهه 60 صحبت کنند زیرا خودشان در آن دهه بزرگ شده اند یا خوب می دانند، گفت: باید پذیرفت که یک نفر بتواند با او صحبت کند. . مدل دهه 80.. این بچه ها بسیار باهوش و کنجکاو هستند و همه چیز را با منابع خود ثابت می کنند. بنابراین، سفارش آنها دشوار است. اصولاً به اندازه بچه های دهه 60 مطیع نیستند و همین ویژگی منحصر به فرد آنها است که آنها را دوست داشتنی می کند. من همیشه به والدینی که به دفاتر مشاوره مراجعه می‌کنند توصیه می‌کنم زبان صحبت خود را با آنها تغییر دهند، در غیر این صورت به راحتی می‌توانند به تلفن‌های خود و گروه‌های واقعی خود فرار کنند.

فرجی همچنین گفت که وقتی با یک فرد 60 ساله صحبت می‌کنید و می‌پرسید در آینده می‌خواهید چه کار کنید، به شما می‌گویند که می‌خواهید دکتر، مهندس، معلم و … باشید، اما فردی از کشور دیگری. . دهه 80 می گوید من می خواهم یوتیوبر و بازاریاب دیجیتال شوم. حتی اگر 60 ساله هدفی داشته باشد و بخواهد هر چه زودتر وارد دانشگاه شود، اینطور است. بزرگسالان نمی خواهند این تفاوت را درک کنند. به نظر من آنها هنوز هم نمی فهمند و اصرار دارند که با بچه ها به زبان اشتباه صحبت کنند.فقط اظهارات اخیر مسئولین آموزش و پرورش را در مورد دانش آموزانی که تعطیل شده اند را بخوانید تا متوجه شوید که برخی از مسئولان آموزش و پرورش همچنان اشتباه می کنند. مسیر..

این کارشناس و روانشناس تاکید کرد به همین دلیل معتقدم باید این کودکان را با شرایط خودشان بپذیریم، تغییرشان در محیطشان اتفاق بیفتد وگرنه زیر بار نمی روند. مسئولین ما به جای دست کشیدن از رنج ناشی از این تغییر، دانشجویان را مجبور کردند، طبیعتاً آن را نمی پذیرفتند.

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا